Zwarte Cobra in Fort Dix (14) Contrabande en eekhoorns PDF Afdrukken E-mailadres
Dossier - Henk Rommy
vrijdag 01 mei 2009 14:00
Henk 'Zwarte Cobra' Rommy schrijft exclusief voor Crimesite over zijn verblijf in Fort Dix (VS). Zoals jullie kunnen zien is er eindelijk weer een nieuwe foto van Henk Rommy waarop hij naast een jongen staat die in Nederland maar een paar jaar zou hebben gekregen maar in de Verenigde Staten tot 2021 vast zit. Henk Rommy schrijft het volgende. Ik heb een heel leuk bezoek gehad van Pastoor Pieter Visschers, hij is verbonden aan de stichting Epafras. Ik was erg blij om hem weer even te zien en hij kwam me met Sonja Lips van het Nederlandse Consulaat uit New York bezoeken. We hebben gesproken over een opvangtehuis voor Nederlandse gedetineerden in het buitenland, dat zijn er op het moment ruim 2500 en daar is eigenlijk weinig voor, als ze weer terugkomen naar Nederland. Er zijn dus wel Exodus-huizen die heel goed werk doen, maar niets voor deze specifieke groep mensen en hopelijk komt daar in de toekomst verandering in.



Elke dag gebeuren hier allemaal dingen in dit mensenpakhuis, van de week op 24 april was het hier net oorlog, de hele gevangenis werd overrompeld door politie met honden en ze waren schijnbaar op zoek naar contrabande, in de twee  dagen dat ze bezig zijn geweest was hun buit erg magertjes.
Je zou veronderstellen dat ze aardig wat telefoons zouden aantreffen, daar zijn er hier aardig wat van in omloop en je kunt ze kopen tussen de zes- en negenhonderd, naargelang waar je voorkeur naar uitgaat. Helaas bij deze inval vonden ze dus helemaal niets, tja wat rotzooi dat was weggegooid.
In de afgelopen twee weken hebben ze er maar twee gevonden, omdat de eigenaren zo dom waren om ze in hun locker te laten, misschien dachten ze dat ze thuis waren en als je niet alert bent wordt je gepakt.

Het is hier nog steeds een heel gedoe om een dokter te zien en heb daarover mijn beklag gedaan tegen mijn bezoek van het consulaat, maar tegen dit systeem valt haast niet te vechten, je loopt tegen een muur van onbegrip, met alles moet je heel veel geduld opbrengen.
Wat wel heel grappig is als je hier over het terrein loopt, je hebt hier een hoop dieren rondlopen, vooral katten, die bijzonder goed worden verzorgd door de gedetineerden, maar je hebt ook eekhoorntjes die uit je handen eten en ground-hogs, hij lijkt op een hamster maar is zo groot als een kat, ze leven onder de grond en doen een winterslaap, zijn bruin van kleur. Aardige dieren.
Ik geef ze af en toe een appel, dan zitten ze op hun achterste en houden de appel in hun pootjes. Waar ze ook van houden is een pak gedroogde soep met pindakaas erop gesmeerd, ze worden helemaal dol als je dit aan ze geeft.
Een keertje heb ik er eentje een ijslolly gegeven en hij trok het papier eraf, hield de stok in zijn pootjes en at het op als een mens, we hebben ons echt helemaal rot gelachen.

Helaas zijn dit wel de leuke dingen die je hier dus meemaakt, maar gisteren 25 april werd een jongen in het gebouw tegenover ons onwel tijdens het telefoneren, hij was pas 29 jaar en ze hebben hem afgevoerd naar het ziekenhuis. Ik hoorde dat hij een beroerte had gekregen en meestal als je op een brancard het gebouw verlaat, dan kom je niet meer levend terug, is me verteld. In de afgelopen 12 maanden zijn hier al aardig wat mensen overleden.

Tja, de medische dienst in het Federale systeem is gewoon heel erg slecht, je moet hier echt niet ernstig ziek worden, dan ben je ten dode opgeschreven.

Binnenkort meer over Fort Dix. 

Groetjes van Henk Orlando Rommy

Op het forum alles over de Zwarte Cobra