Allereerst wil ik iedereen bedanken die de moeite heeft genomen om me een kaartje te sturen. Ik wil dan ook iedereen een voorspoedig 2010 wensen. Het is onvoorstelbaar maar ik zit deze maand alweer 5 jaar in Amerika en er is helaas nog steeds geen enig lichtpuntje in mijn zaak. Mijn rechter Jed Rakoff heeft nog steeds niet naar mijn Motion Rule 33 gekeken, misschien gaat hij daar dit jaar eindelijk iets mee doen. Misschien is hij in een goede stemming, zijn team de ‘New York Yankees’ heeft de wereld series gewonnen. Helaas waren de feestdagen hier erg mager en viel het eten wat we kregen zwaar tegen. Je kunt het in de gevangenis aan alles merken, het gaat hier niet goed met de economie en ze bezuinigen op alles door de inflatie van hun valuta. Dat schrijft Henk Rommy uit Fort Dix.
Foto: Crimesite
Maar nog steeds hebben ze hier de grootste gevangenis populatie van de wereld, wat meer is dan 2,2 miljoen gevangenen.
Ik zit nu ruim één jaar hier in Fort Dix en al heb ik nu de beschikking over één van de beste cellen, het is voor mij nog steeds moeilijk om hier te wennen. Je moet hier zo verschrikkelijk oppassen in deze inrichting, er lopen ontzettend veel verraders rond.
Kort geleden is er een bewaker aangehouden die allerlei spullen naar binnen smokkelde.
Wat ik begreep werd hij een beetje te gulzig en begon hij in plaats van voor één man waar hij zaken mee deed, met meerdere mensen zaken te doen, wat hem op korte termijn zijn nek kostte.
Op mijn afdeling, Unit 5802, zat een hele aardige man, begin december kwam ik toevallig met hem in gesprek. Hij heet Roberto Martinez, is in de vijftig en komt uit Porto Rico. Dat hoort bij Amerika maar daar spreken ze ook Spaans. Hij vertelde me dat hij op 29 december naar huis ging.
Hij had een lach op zijn gezicht en tijdens ons gesprek vertelde hij me dat hij dus 27 jaar aan één stuk had vastgezeten voor een drugszaak in Miami. Hij had 30 jaar geleden pillen geproduceerd, een zwaardere pil dan Valium, ik ben de naam even vergeten.
Hij zat de laatste tien jaar in Fort Dix. In zijn zaak was er geen sprake van wapens of moord, het is toch ongelofelijk. Ze lieten hem maar één maand naar een half-way house gaan na zo’n lange straf, ik vind het onvoorstelbaar na zo’n lange tijd.
Ik vroeg hem: “hoe heb je dit vol kunnen houden?”. Hij vertelde me dat hij Christen was en dat je vooral geloof in God moest hebben en houden. Zijn vrouw heeft hem nooit in de steek gelaten. Ze heeft hun drie kinderen in haar eentje grootgebracht. De laatste jaren zat ze in een rolstoel door een botziekte maar ze kwam hem toch elke maand trouw bezoeken.
Roberto kreeg tranen in zijn ogen toen hij me dit vertelde en op dat moment ging er ook echt van alles door mij heen.
Ik heb hem op de avond voor zijn vrijlating (28 dec.) het allerbeste toegewenst.
Het hele rechtssysteem deugt gewoon voor geen meter in dit land en je bent eigenlijk aan de grillen van één rechter overgeleverd. Gelukkig heb je in Nederland drie rechters en geen jury rechtspraak. Want de jury is heel gemakkelijk te manipuleren door een rechter.
Dit heb ik aan den lijve kunnen ondervinden.
Peter R. de Vries mocht toen niet het bewuste filmpje laten zien aan de jury waarin Alex van der Laan - de Vries hem aanviel toen hij aan zijn deur verscheen en hem bepaalde vragen wilde stellen over mij.
De rechter had dus wel het filmpje zelf gezien.
We zullen zien wat hij in 2010 gaat doen in mijn zaak.
Groetjes uit het koude Amerika,
Henk Orlando Rommy
Normal 0 21 false false false NL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:EN-US;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:EN-US;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;}
Allereerst wil ik iedereen bedanken die de moeite heeft genomen om me een kaartje te sturen. Ik wil dan ook iedereen een voorspoedig 2010 wensen.
Het is onvoorstelbaar maar ik zit deze maand alweer 5 jaar in Amerika en er is helaas nog steeds geen enig lichtpuntje in mijn zaak. Mijn rechter Jed Rakoff heeft nog steeds niet naar mijn Motion Rule 33 gekeken, misschien gaat hij daar dit jaar eindelijk iets mee doen. Misschien is hij in een goede stemming, zijn team de ‘New York Yankees’ heeft de wereld series gewonnen.
Helaas waren de feestdagen hier erg mager en viel het eten wat we kregen zwaar tegen. Je kunt het in de gevangenis aan alles merken, het gaat hier niet goed met de economie en ze bezuinigen op alles door de inflatie van hun valuta.
Maar nog steeds hebben ze hier de grootste gevangenis populatie van de wereld, wat meer is dan 2,2 miljoen gevangenen.
Ik zit nu ruim één jaar hier in Fort Dix en al heb ik nu de beschikking over één van de beste cellen, het is voor mij nog steeds moeilijk om hier te wennen. Je moet hier zo verschrikkelijk oppassen in deze inrichting, er lopen ontzettend veel verraders rond.
Kort geleden is er een bewaker aangehouden die van allerlei spullen naar binnen smokkelde.
Wat ik begreep werd hij een beetje te gulzig en begon hij in plaats van voor één man waar hij zaken mee deed, met meerdere mensen zaken te doen, wat hem op korte termijn zijn nek kostte.
Op mijn afdeling, Unit 5802, zat een hele aardige man, begin december kwam ik toevallig met hem in gesprek. Hij heet Roberto Martinez, is in de vijftig en komt uit Porto Rico. Dat hoort bij Amerika maar daar spreken ze ook Spaans. Hij vertelde me dat hij op 29 december naar huis ging.
Hij had een lach op zijn gezicht en tijdens ons gesprek vertelde hij me dat hij dus 27 jaar aan één stuk had vastgezeten voor een drugszaak in Miami. Hij had 30 jaar geleden pillen geproduceerd, een zwaardere pil dan Valium, ik ben de naam even vergeten.
Hij zat de laatste tien jaar in Fort Dix. In zijn zaak was er geen sprake van wapens of moord, het is toch ongelofelijk. Ze lieten hem maar één maand naar een half-way house gaan na zo’n lange straf, ik vind het onvoorstelbaar na zo’n lange tijd.
Ik vroeg hem: “hoe heb je dit vol kunnen houden?”. Hij vertelde me dat hij Christen was en dat je vooral geloof in God moest hebben en houden. Zijn vrouw heeft hem nooit in de steek gelaten. Ze heeft hun drie kinderen in haar eentje grootgebracht. De laatste jaren zat ze in een rolstoel door een botziekte maar ze kwam hem toch elke maand trouw bezoeken.
Roberto kreeg tranen in zijn ogen toen hij me dit vertelde en op dat moment ging er ook echt van alles door mij heen.
Ik heb hem op de avond voor zijn vrijlating (28 dec.) het allerbeste toegewenst.
Het hele rechtssysteem deugd gewoon voor geen meter in dit land en je bent eigenlijk aan de grillen van één rechter overgeleverd. Gelukkig heb je in Nederland drie rechters en geen jury rechtspraak. Want de jury is heel gemakkelijk te manipuleren door een rechter.
|
Twee rechters in Breda mogen voorlopig geen strafzaken meer doen in afwachting van de uitkomst van een onderzoek naar 'serieuze integriteitschending'. Volgens NRC Handelsblad heeft president Henk Naves van de rechtbank in Breda de twee magistraten 'in de luwte heeft gezet'. 
