Zwarte Cobra in Fort Dix (35) BAJESRATTEN PDF Afdrukken E-mailadres
Dossier - Henk Rommy
zaterdag 27 maart 2010 16:41
Er zijn hier de afgelopen twee weken de nodige dingen voorgevallen. Soms kan de vlam wel eens in de pan slaan en dat kan de nodige gevolgen hebben. Je zit hier toch met zo’n 2500 man op een betrekkelijk kleine ruimte. Ook hangen er hier eigenlijk maar weinig camera’s. Ik was er verleden week zelf niet bij maar om 11.15 uur in de ochtend stond onze Unit klaar om naar de eetzaal te gaan. Ik wacht meestal tot ik de laatste oproep over de speakers hoor want dan hoef je niet buiten in de rij te staan. Soms sta je daar in de regen of sneeuw om in de eetzaal te komen. In deze Unit zit zo’n 360 man en rond 11.15 uur staan er meer als 100 te wachten om naar buiten gelaten te worden door een smalle deur. Nu was één van de bewoners een beetje onbesuisd van de trap afgekomen en had daarbij een Spaans sprekende man aangestoten. Het had een kleine moeite geweest om even zijn excuses aan te bieden voor dit gedrag. Maar er vielen over en weer woorden. Dat schrijft Henk Rommy voor Crimesite.

Crimesite_Henk_Rommy_in_deel_24

De Spaans sprekende man bleek een uitstekende bokser te zijn. De andere man kreeg dus een paar goeie en rake klappen. Omdat de deur al openstond probeerde deze man naar buiten te rennen maar hij werd teruggetrokken door de Spaans sprekende man. Maar wat blijkt nu…de blanke man is ook gestoken maar niemand heeft eigenlijk precies gezien wat er nou echt gebeurde in deze korte tijd. De blanke man rende naar de bewaker die voor de deur stond. Ik heb gehoord dat de man behoorlijk bloedde en dat hij werd afgevoerd naar de ziekenboeg.

De bokser rende snel naar binnen, schoor zijn ringbaardje af en gooide ook zijn bebloede shirt weg. De bewaker van de Unit had hem maar vluchtig gezien. Normaal gesproken kun je hier dus wel mee wegkomen maar er lopen hier heel wat verraders rond. Na enkele uren hadden ze de man te pakken en hebben ze beide mannen dus in de SHU (strafcel) gesmeten. De hele Unit werd voor 24 uur onder algehele afzondering gezet. Deze dag konden we niet meer naar de eetzaal en de bewakers waren op zoek naar het steekwapen. Vanzelfsprekend hebben ze deze dus nooit gevonden. Die avond kregen we pas om 21.00 uur een papieren zak met vier boterhammen! Ik ben ook nog opgeroepen. Ze wilden weten of ik wat gezien had,  ik heb gezegd dat ik op mijn cel was, wat ook werd bevestigd door andere mensen hier.
De Spaans sprekende man heeft nu waarschijnlijk weer een nieuwe zaak aan zijn broek hangen. De volgende dag was de politie hier aanwezig om verschillende mannen te horen. Voor dit vergrijp kun je makkelijk 5 tot 10 jaar krijgen. Als ze tenminste inderdaad kunnen bewijzen dat je iemand hebt neergestoken in een Federale inrichting.

Ik wil jullie ook een krantenartikel laten zien uit 1963. Ik heb dit artikel gekregen van een gevangene die dit zelf heeft meegemaakt en nu al ruim 18 jaar vastzit vanwege enkele grammen crack. Hij heeft daar in totaal 25 jaar voor gekregen. Ook mede omdat hij al twee maal eerder veroordeelt was voor kleine hoeveelheden crack. Deze wet is  aangescherpt tijdens de regeringsperiode van Bill Clinton. Het had vooral betrekking op de gekleurde bevolking. De man die me dit artikel gaf vertelde me dat er tijdens deze opstand heel wat gedetineerden maar ook bewakers zijn omgekomen. Ook laat ik nu een wetsvoorstel zien die  gaat over de ‘crack-law’. Deze gaan ze nu gelukkig aanpassen na zoveel jaren en daardoor zullen heel wat mensen vrijkomen. Deze mensen zitten eigenlijk al veel te lang vast voor een paar gram! Het is echt een abnormale lange tijd dat ze deze mensen vastzetten en dat het ook nog eens hoofdzakelijk voor de gekleurde bevolking geldt. In feite is crack gewoon cocaïne maar koken ze het in een lepel. Wat me ook verbaasd is dat deze wet onder Clinton toen is aangenomen. Hij heeft zijn handtekening eronder gezet, misschien zijn er veel mensen in Europa die dit niet weten.

Nu even iets grappigs. Ik las in een artikel, wat ik uit Nederland kreeg, over een vrouw die zich met een lepel uit de Bredase gevangenis naar de vrijheid had gegraven. Ze heeft wel een doorzettingsvermogen gehad om zoiets te doen. Hier is, in al die jaren dat deze inrichting bestaat, nog nooit iemand ontsnapt. De meeste personen die hier zitten hebben waarschijnlijk de ballen niet om zoiets te doen. Maar er lopen hier natuurlijk veel verraders rond. Je moet zo ontzettend goed oppassen met wie je hier praat. Als je van plan bent om iets te doen moet je dat gewoon tegen niemand vertellen. Die Spaans sprekende bokser is ook verraden. Voor een hele kleine beloning, want zo werkt dat helaas in de meeste ‘Low’ inrichtingen. Tja, in de ‘USP’ inrichtingen, waar de mensen zitten met zware straffen (bijvoorbeeld meerdere malen levenslang) gaat het anders. Daar kun je dus echt je leven bekopen met verraad. Ze hebben daar niets te verliezen, de meesten komen nooit meer vrij. Het hele gevangenissysteem deugd voor geen meter en ik probeer jullie wat inzicht te geven over hoe alles hier werkt. Je kunt beter ergens in Europa vastzitten.

In elk geval mag Wesam D. die was uitgeleverd vanuit Nederland, in april weer terug naar Nederland. Zijn 25 jaar straf zal worden omgezet naar Nederlandse maatstaven. Ik wens hem het allerbeste voor de toekomst en hoop dat hij deze nachtmerrie snel zal vergeten.

Groeten vanuit Amerika,

Henk Orlando Rommy


artikel_1_henk_maart_2010


artikel_2_henk_maart_2010