|
Dossier -
Henk Rommy
|
|
vrijdag 27 augustus 2010 16:24 |
Ik heb enige tijd al niets meer geschreven voor Crimesite. Ik ben eigenlijk veel aan het tekenen en aan het schilderen. Ik heb een tekening van mezelf gemaakt en ik heb daarin weergegeven hoe ik me voel in Amerika onder dit rechtssysteem. Het leek er even op dat de tekening verloren was gegaan maar na ruim twee weken kwam hij toch aan. Ik heb er een paar afdrukken van laten maken. Een paar weken geleden heb ik bezoek gehad, binnenkort komt er een goed verhaal in een Nederlands weekblad. Inmiddels zijn alle mensen die bij mijn zaak betrokken waren al lang weer op vrije voeten, wat ook zo na te kijken is via een website. Ik wacht nu al twee jaar en mijn rechter wil nog steeds niet naar mijn zaak kijken. Mijn advocaat in New York onderneemt helaas ook geen actie. Maar waarom niet? Ik heb toch helemaal niets te verliezen! Dat schrijft Henk Rommy op Crimesite.

Hier gaat alles zo zijn gangetje. Er worden nog steeds overal dubbele hekken geplaatst, wat ook het nodige geld kost. Maar het helpt helemaal niets. Regelmatig suizen er nog tassen over de hekken hier, bepaalde dingen kun je toch niet tegenhouden. De strafafdeling zit propvol en ze stoppen nu 3 man op een cel waar ze normaal maar twee personen plaatsen. Er zijn hier in de zomer veel vechtpartijtjes en dan moeten we weer onze shirts uittrekken. De daders worden meestal snel gepakt maar ook omdat er hier veel verraders rondlopen. Die worden er nog voor betaald ook.
Van de week zag ik een blanke man, hij woog minimaal zo’n 350 kg. Ik wist echt niet wat ik zag. De man kon amper lopen en hij kon niet op het krukje in eetzaal 40 zitten. Normaal zit ik in eetzaal 10 maar heel af en toe zit ik dus ook weleens in eetzaal 40. Het viel me op dat er in eetzaal 40 zo veel blanke personen zitten en ik vroeg aan iemand hoe dat toch kwam.
Het blijkt dat ze hier een programma gaan opstarten voor ‘kindermisbruikers’. Ze gaan er hier een paar honderd naar binnen brengen. En hier aan de west kant, waar ik zit, zitten al ruim 400 ‘kindermisbruikers’ op een stuk voor 2500 man. Je wordt er dus vol mee geconfronteerd. Eigenlijk zouden ze voor deze mensen een aparte gevangenis moeten reserveren. Daar kunnen ze dan een behandeling ondergaan. Ik sta toch al verbaasd dat ze deze mensen hier eigenlijk niets doen. Dat was in Schuylkill waar ik in 2006/2007 zat wel eventjes anders. Deze lui werden ook gelijk ingecheckt in de SHU (strafafdeling). Hier zit van alles door elkaar en dat werkt gewoon niet. Je moet hier zo oppassen voor verraders. Waar ik ook moeite mee heb is de hele medische sector. Dit is echt een aanfluiting. Als je hier ziek wordt ben je mooi klaar. Als ik uit mijn raam kijk op de eerste verdieping en ze roepen: “pillijn” weet ik niet wat ik zie. 35% van de bevolking hier slikt één of andere pil. Ik vraag me echt af ze wel de voorgeschreven pillen krijgen. Ik zorg ervoor dat ik gezond blijf en dat lukt me tot nu toe aardig. Ik heb trouwens nog een artikel gelezen wat ik meestuur. Over de medische sector gesproken…
Groeten uit Amerika,
Henk Orlando Rommy
|