In Turkije heeft de oud-minister van Binnenlandse Zaken en Justitie Mehmet Agar zich vorige week aangegeven om een gevangenisstraf van bijna vier jaar uit te gaan zitten. Agar werd in september 2011 veroordeeld voor corruptie en samenzwering. Agar was ook hoofd van de politie en minister in de regering van premier Tansu Ciller, in de jaren negentig. Na het zogeheten Susurluk-schandaal bleek dat deze regering volop in de heroïnehandel zat. De Nederlandse politie en justitie knoopten juist in die tijd nauwe contacten aan met de Turkse autoriteiten, onder wie Agar.

De rechtbank Rotterdam heeft in een vernietigend vonnis het Openbaar Ministerie in een heroïne-zaak niet ontvankelijk verklaard. Is dat alles? Nee, politie en OM blijven ontkennen dat ze wisten dat er iets mis was. Anders nog? Ja, op de achtergrond speelt een explosief conflict tussen politiemensen onderling, waarin een politietolk, de gewraakte politie-liaison in Ankara en zelfs de huidige Amsterdamse korpschef Pieter-Jaap Aalbersberg een rol speelden. Het kan nog een aardig brandje worden: de tolk heeft nu aangifte gedaan tegen oud-collega's bij de politie.

De rechtbank in Rotterdam heeft het kennelijk verkeerd gezien, de huidige hoofdofficier in Rotterdam heeft niet publiekelijk gelogen. Het landelijk parket van het Openbaar Ministerie zei gisteren bij monde van officier van justitie Guus Schram in het televisieprogramma Nieuwsuur in het dossier geen infiltrant te zien. 'Laat staan dat wij wisten dat er een infiltrant was.' Een ernstig verschil van mening tussen de magistraten. Nog maar eens kijken wat de rechtbank schrijft in het vonnis:

De grote vraag is waaróm toenmalig hoofdcommissaris bij het Korps landelijke politiediensten (KLPD) - Fred Westerbeke (foto) - het risico heeft genomen in 2007 zelfs publiekelijk voor de televisie te blijven volhouden dat er geen criminele burgerinfiltrant is ingezet. En waarom liet men de minister van Justitie willens en wetens het risico nemen dat hij met een leugen politiek zou kunnen worden gevloerd. En dat terwijl men de stichter van het onheil - één enkele ambtenaar - gemakkelijk alle schuld op zich had kunnen laten nemen. Wat waren - en zijn - dan toch de belangen?