Twee rechters in Breda mogen voorlopig geen strafzaken meer doen in afwachting van de uitkomst van een onderzoek naar 'serieuze integriteitschending'. Volgens NRC Handelsblad heeft president Henk Naves van de rechtbank in Breda de twee magistraten 'in de luwte heeft gezet'. 
|
|
| Dossier Hells Angels ‘Zijn handen zullen verbrijzeld worden’ (2) |
 |
 |
 |
| Dossier - MC's |
| zaterdag 28 oktober 2006 12:00 |
|
Criminelen worden gezien als slachtoffers van de omstandigheden, zoals armoede, een lagere sociale klasse of een slechte opvoeding. Het zijn de jaren van ‘straathoekwerkers’ en ‘agogen’. Heimelijk zullen bestuurders in die jaren ook wel een zekere bewondering voor de anarchistische Angels hebben gekoesterd, onder invloed van populaire films als Easy Rider waarin een romantisch beeld van motorbendes wordt geschetst. In de jaren van vrijheid-blijheid kunnen de Angels ongestoord verder groeien. Afdelingen in Haarlem, Rotterdam, Harlingen enzovoorts worden opgericht.
 Het gedogen zal tot het begin van deze eeuw voortduren. Een dieptepunt vormen de onderhandelingen die de gemeente Amsterdam opent om de plaatselijke afdeling te doen verhuizen. De gemeente beschouwt het terrein aan de Wenckebachweg als een interessante vestigingslocatie voor bedrijven, maar dan wel zonder motorduivels om de hoek. In 2001 wordt een architect ingeschakeld om een schets van een nieuw clubhuis te maken. Het resultaat is een burcht van zestien meter hoog, inclusief slotgracht en uitkijkpost. Onderhuidse boodschap: de Angels hebben lak aan de maatschappij en verdienen een eigen (vrij)plaatsje onder de zon. Kosten van het kasteel: meer dan een miljoen euro. “Men wilde scoren bij de Hells Angels - dat was wel duidelijk,” aldus de architect in Het Parool. De welstandscommissie keurt het ‘onbevreesde ontwerp’ goed. Maar op het laatst wordt het plan afgeblazen. Al sinds eind jaren zeventig onderhouden de Angels banden met de crème de la crème van de vaderlandse onderwereld. Zo huurt de allereerste godfather in Nederland, Maurits (Zwarte Joop) de Vries, de motorrijders in om het straatje voor zijn seximperium Casa Rosso op de Wallen schoon te vegen. Passanten kunnen in die dagen zien hoe Angels junkies en andere onverlaten in de gracht gooien. Een alternatieve vorm van ordehandhaving die ergens wel past bij de clubcultuur: de Angels houden er aparte opvattingen over orde en gezag op na. Om de Angels gunstig te stemmen, schenkt Zwarte Joop de club een café op de Oudezijds Voorburgwal: The Other Place. Angels, die op de Wallen de orde-dienst Red Light Crew vormen, verlenen in deze dagen hand- en spandiensten (in de hoedanigheid van portierswerk of het plegen van ‘bijzondere incasso’s’) aan louche ondernemers. Ook het houden van meisjes van plezier en het afpersen van horeca-ondernemers behoort tot het dagelijks werk van (individuele) Angels, evenals de handel in softdrugs. Maar van een diepe band tussen Angels en georganiseerde misdaad is dan nog geen sprake. In de afgelopen tien à vijftien jaar lijkt dat te zijn veranderd. De Angels wilden big time worden, of groeiden gewoon mee met hun (criminele) omgeving. In diverse politieonderzoeken zijn Angels in verband gebracht met grootschalige drugshandel. In 1996 beschouwde de parlementaire enquêtecommissie-Van Traa de Hells Angels als een criminele organisatie met vervaarlijke tentakels in de bovenwereld. Zo zou Big Willem c.s. min of meer professioneel investeren in de horeca en beleggen in onroerend goed. Illustratief zijn ook de persoonlijke relaties tussen het kader van de Amsterdamse Angels en de top van de onderwereld. Willem van Boxtel mocht graag zakelijk en privé verkeren met vastgoedhandelaar Willem Endstra (de ‘bankier van de onderwereld’). Willem Holleeder, die een bezoeker was van de clubavonden, stond bekend als boezemvriend van de voormalige vice-president Harry Stoeltie. Last but not least werd de helft van het beruchte duo Spic & Span, Sam Klepper, vol warmte in de Angels-gelederen opgenomen. Voordat hij in oktober 2000 werd geliquideerd, schopte Klepper het tot prospect, zeg maar: kandidaat-lid. Postuum -als ware het een eerbetoon aan zijn criminele carrière- werd hij full member. Maar in hun drang bij de Grote Jongens te horen, stelden de Angels zich ook bloot aan de intriges (en afrekeningen) binnen het milieu. De afgang van Willem van Boxtel is daar een treffend voorbeeld van. Door zich voor het karretje van Willem Endstra te laten spannen, nam hij een groot risico, en trok hij de vetes in de onderwereld de club binnen. Met name de ontkenning van wat zich had afgespeeld, werd hem hoogst kwalijk genomen door zijn vrienden bij de club. Van Boxtels naam zou ook op diverse dodenlijsten circuleren. ‘ Zijn handen zullen verbrijzeld worden’ Handel in vuurwapens. De mishandeling van Barend en Van Dorp. Intimidatie van tattooshops. De productie van verdovende middelen. Afpersing van een manege-eigenaar. De moord op drie Nomads. Zie hier, rijp en groen door elkaar, onderdelen uit het Acroniem-dossier: het onderzoek naar de Nederlandse Hells Angels. In oktober 2005 werden 47 leden en ex-leden gearresteerd.Onlangs werden de voorlopige dagvaardingen uitgereikt. Het OM zal proberen aan te tonen dat de verdachte Angels samen een criminele organisatie vormen. Misschien het meest kleurrijk en illustratief is het deelonderzoek naar de tattoo-branche. Volgens justitie beheersen en controleren de Angels de tattoosector, waarin zij ‘grote financiële belangen’ hebben, met geweld en bedreigingen. Zo wordt een tatoeëerder in Harlingen, die zich Tattoo Spider noemt, door het plaatselijke Angels-chapter Northcoast te verstaan gegeven dat zijn winkeltje ‘niet is goedgekeurd’. De president van het chapter Hans van E., zo blijkt uit afgeluisterde telefoongesprekken, zou hem daarbij hebben bedreigd. Uit het proces-verbaal: “Hans zijn bloed kookt”. En: “Maakt hem niet uit of hij ervoor moet gaan zitten.” De zaak wordt ook besproken tijdens de wekelijkse meeting van de Angels in Harlingen. Uit de notulen: “Hans>/tattoo ‘spider’ niet meer werken in Holland!!” De bedreigde man wil een nieuwe start maken in een andere stad. Maar daar voelt president Hans van E. dus effe niets voor. In dat geval zal “zijn hoofd met een bijl worden ingeslagen” of zullen “zijn handen worden verbrijzeld”. Conclusie: Van E. wil niet dat het slachtoffer ‘binnen een straal van 350 kilometer van Harlingen als tatoeëerder aan het werk gaat’. De tatoeëerder doet aangifte van bedreiging met de dood, maar zal die verklaring later weer intrekken. Het geeft weer eens aan hoe lastig het voor justitie is de Angels strafrechtelijk aan te pakken. Vooral één ding hebben de Angels zwaar onderschat: de tijdgeest. De periode van gedogen is passé, de burger eist dat de overheid ingrijpt. En die doet dat ook. Zie bijvoorbeeld de wijze waarop de burgemeester van Maastricht optreedt tegen woonwagenkampen -ook vrijplaatsen voor zaken die het daglicht niet kunnen verdragen. Tientallen jaren konden kampers ongestoord hun gang gaan, waarbij het betalen van belasting niet echt een hoge prioriteit genoot. Nu krijgen zij lik op stuk. Maar de Angels hebben zich de afgelopen jaren gedragen alsof er niets is veranderd - onschendbaar als zij zich voelden. De arrogantie kwam bijvoorbeeld tot uiting tijdens de uitvaart van de gevreesde onderwereldtopman Sam Klepper op 17 oktober 2000. Met veel vertoon van macht hielden honderden Angels en sympathisanten een provocatieve optocht door de Amsterdamse binnenstad. De beelden gingen de hele wereld over. Het was alsof er honderden middelvingers naar de burgermaatschappij werden opgestoken: fuck you! Het is lastig om het exacte moment aan te wijzen waarop de Angels hun ondergang inluidden, de dag waarop zij hun hand overspeelden. Maar het zou best wel eens op 19 december 2000 kunnen zijn geweest. Die avond stormen een stuk of tien Hells Angels een Hilversumse studio binnen van waaruit het populaire programma Barend & Van Dorp zal worden uitgezonden. De motorvrienden zijn hoogst gepikeerd dat de presentatoren hun club een criminele organisatie hebben genoemd en vinden dat de twee ‘geringschattend’ over de dood van hun bloed-gabber Sam Klepper hebben gesproken. Henk en Frits krijgen rake klappen en schoppen (Frits Barend wordt nog fijntjes toegevoegd: “We weten waar je woont”) en ze bieden die avond voor het oog van de natie trillend hun excuses aan: sorry, ze hebben zich vergist, de Hells Angels is gewoon een motorclub. De misdragingen worden door camera’s vast-gelegd. Een van de betrokken Angels, zo zou uit het onderzoek blijken, is Big Willem van Boxtel. Een ander is vice-president Harry Stoeltie. In het verleden hebben de Angels vaker media geïntimideerd. Zo was ook de redactie van Nieuwe Revu ooit het schouwtoneel van schuimbekkende Angels die op geheel eigen wijze hun ‘recht op weerwoord’ kwamen halen. Maar de actie bij Barend & Van Dorp, on national television, is wel ongehoord brutaal. In de schminkkamer naast de belaagde presentatoren zit die avond euro-parlementariër Lousewies van der Laan. Het is geen enkele reden voor de Angels zich in toom te houden. Miljoenen kijkers zijn getuige van de ‘excuses’ die Barend en Van Dorp moeten maken. Hoogmoed komt voor de val. Het valt nog te bezien in hoeverre het justitie lukt de Angels de definitieve nekslag toe te dienen. Drie zaken spelen het Openbaar Ministerie parten. Ten eerste de strikte geheimhoudingsplicht binnen de club. Ten tweede de angst (voor represailles) die wordt gezaaid onder de slachtoffers. Hierdoor is het altijd lastig geweest getuigen tegen de Angels te vinden. Ten derde de regels die nu eenmaal bij een rechtsstaat horen. Zoals gezegd: niet elke Angel is een crimineel, en niet iedere verdenking levert een juridisch hard strafbaar feit op. Om te bewijzen dat de (in 2005 gearresteerde) verdachten tezamen een criminele organisatie vormen is geen sinecure. Platter gezegd: de Hells Angels mogen dan wel een bende boeven zijn, maar zijn ze ook een boevenbende? Justitie zal er nog een zware dobber aan hebben. Maar de Angels hebben toch vooral hun eigen graf gegraven. Door hun hebzucht, arrogantie en megalomanie. Eigenschappen die misschien wel het meest werden samengebald in de figuur van de geliquideerde Nomads-president Paul de Vries. Alias De Kouwe. Alias De Slager. “Er was van meet af aan weerstand tegen zijn voorzitterschap van de Limburgse Angels,” vertelt een ingewijde. “Daarbij speelde een rol dat hij een kamper is - door de oude garde worden woonwagenbewoners simpelweg als niet erg betrouwbaar gezien. En, op hun manier, zijn de Angels toch een soort mannen van eer.” Wat de oorzaak ook mag zijn, de argwaan zou terecht blijken. De Vries ontpopte zich als iemand wiens honger naar poen en macht zo groot was, dat hij het clubbelang ondergeschikt maakte aan zijn eigenbelang. De leden werden ingeschakeld bij het rippen van partijen drugs en volgens sommige bronnen zou hij het chapter zelfs hebben willen omvormen tot een particulier incassobureau, of ernstiger nog: een filthy squad, een waar doodseskader. Niet zo handig voor een organisatie die zichzelf voorstaat op zijn goede screening. Tijdens één zo’n rippartij zou drugshandelaar Steven Chocolaad, wiens lichaam bij stukjes en beetjes in mei 2003 uit het Julianakanaal werd gedregd, het leven laten. De moord leidt tot een ongekende keten van gebeurtenissen. Om een wraakactie van gedupeerde Colombianen vóór te zijn, zouden de overige Nomads hun president en zijn twee handlangers, Serge ‘Moon’ Wagener en Cor Pijnenburg, in het clubhuis in Oirsbeek hebben doodgeschoten. Volgens het politieonderzoek vindt de drievoudige moord met instemming van het hoofdkantoor in Amsterdam plaats. Big Willem zou er persoonlijk toestemming voor hebben gegeven. Dat is overigens nooit aangetoond. Maar dat de opkomst en ondergang van Paul de Vries diepe sporen in de organisatie heeft nagelaten, is geen gewaagde veronderstelling. Met een aantal Amsterdamse Angels onderhield de Nomads-president zakelijke en vriendschappelijke betrekkingen. Ruim drie jaar na de moord op Steven Chocolaad kan de voorlopige balans worden opgemaakt: drie dode Angels, veertien Nomads tegen wie twintig jaar gevangenisstraf wordt geeist (in eerste aanleg werden zij veroordeeld tot zes jaar cel), minimaal één verklikker in de tent (Caribbean Brother Angelo Diaz) en de opheffing van een compleet chapter. Nogal een aderlating. Voor wie de jongens niettemin een warm hart toedraagt: de club is in de VS al vaker ten dode opgeschreven. Telkens weer wist men gesterkt uit de strijd te komen. Maar zo weinig weerstand als de Hells Angels vroeger van de Nederlandse autoriteiten ondervonden, zal niet snel meer gebeuren. Die tijd is definitief voorbij. Voor dit artikel is gebruik gemaakt van politiedossiers en diverse publicaties. Met name: Hells Angels, Motorclub of Misdaadbende door Henk Schutten, Paul Vugts, Bart Middelburg (Monitor Books, 2005) en Helse Engelen door William Marsden en Julian Sher (Uitgeverij Luitingh, 2006). Klein Angels woordenboek ■ A.F.F.A Angels Forever Forever Angels. ■ Amfetamine Synthetische drug. De productie en handel verschafte de Angels in hun beginjaren de nodige inkomsten. ■ Bad standing Wie onvrijwillig de club verlaat, moet zijn colors en motor inleveren en zijn Angels-tattoos verwijderen. Vrijwillig opstappen heet ‘out in good standing’. In dat geval wordt een nieuwe tatoeage geplaatst, bijvoorbeeld: Out 89. ■ Barger Sonny Barger (8 oktober 1938, Modesto, Californië). Roverhoofdman die meesterlijk de publiciteit weet te bespelen. Schreef in 2002 zijn autobiografie. Sinds hij aan keel-kanker lijdt, praat hij door een strotapparaatje. ■ Chapter Afdeling van de Angels. Na opheffing van de Nomads in Oirsbeek zijn er nog zes chapters in Nederland: Amsterdam, Haarlem, Harlingen (Northcoast), IJmuiden (Westcoast), Rotterdam en Zwolle. Een zusterorganisatie is de Caribbean Brothers op Curaçao. ■ Colors Mouwloos spijker- of leren jack. Hierop staan in elk geval het doodshoofd-embleem (de ‘patch’), de naam van de club en de letters MC (Motorcycle Club). ■ Filthy few Volgens justitie: leden die in het bijzijn van andere Angels een moord hebben gepleegd. Volgens Barger: leden die als eerste op een feestje arriveren en als laatste weggaan. ■ Full member Volwaardig lid met alle rechten en plichten. Voor toetreding is instemming van het volledige chapter nodig. ■ Hang around Laagste in rang. Moet 24 uur per dag beschikbaar zijn. Zet de koffie. ■ Meeting Wekelijkse verplichte clubavond. In Amsterdam de dinsdagavond. ■ One Percent “99 procent van de motor-rijders zijn rechtschapen burgers,” zo verklaarde een woordvoerder van de American Motor-cyclist Association. “Slechts 1 procent bestaat uit herrieschoppers.” De Angels laten zich er graag op voorstaan dat zij die ene procent vertegenwoordigen. ■ Prospect Kandidaat-lid van de Angels. ■ Road Captain Bestuurslid dat verantwoordelijk is voor het voertuigen-bestand, het plannen van routes en ritten. ■ Run Motortocht. ■ Sergeant at Arms Bestuurslid verantwoordelijk voor de beveiliging, orde en bewaking en het opslaan van het wapentuig. Tijdens meetings mogen geen wapens worden gedragen. ■ Wing Vleugel op jack. Kan diverse kleuren en betekenissen hebben. Zo zou een rode wing betekenen: in het bijzijn van andere Angels sex hebben met ’n vrouw tijdens haar menstruatie. En een groene wing: sex met een vrouw die een seksueel overdraagbare aandoening heeft.
Bron Nieuwe Revue Stan de Jong |