Twee rechters in Breda mogen voorlopig geen strafzaken meer doen in afwachting van de uitkomst van een onderzoek naar 'serieuze integriteitschending'. Volgens NRC Handelsblad heeft president Henk Naves van de rechtbank in Breda de twee magistraten 'in de luwte heeft gezet'. 
|
|
| John van den Heuvel: Vuile oorlog in de bunker |
 |
 |
 |
| Misdaad - Opinie |
| maandag 01 februari 2010 08:41 |
De zwaarbeveiligde rechtszaal in Amsterdam is bepaald geen architectonisch hoogstandje. De beruchte grijze betonnen blokkendoos lijkt in zijn geheel te zijn opgetakeld uit een voormalig Oostblokland en vervolgens neergekwakt in een desolaat industrieterrein in Osdorp. De sfeer ín het gebouw is zo mogelijk nog triester. Ik was er afgelopen week weer even om een zitting van het grote liquidatieproces bij te wonen. Justitie probeert in dit zogenoemde Passageproces een aantal vermeende huurmoordenaars en hun opdrachtgevers levenslang achter de tralies te krijgen. Door John van den Heuvel in De Telegraaf.
Buiten was de gevoelstemperatuur min 14, binnen nóg lager. Dat had niets met een haperende airco te maken, maar met de steeds ijziger wordende contacten tussen aanklagers, advocaten en rechters. Ik heb weinig strafzaken meegemaakt waar procespartijen zoveel venijn naar elkaar uitstralen. De verdachten zien het intussen allemaal verveeld aan en wekken geen moment de indruk voor hun onschuld te vechten. Integendeel, op cruciale vragen weigeren ze te antwoorden. Sommigen komen niet eens meer opdagen. Eind vorig jaar waren het de officieren van justitie die de rechtbank en raadslieden tegen zich in het harnas joegen vanwege tenenkrommend gestuntel met een proces-verbaal. Afgelopen week schreven de advocaten een minstens zo grote miskleun op hun naam. De strafpleiters van drie verdachten deden een warrig verzoek om de rechtbank weg te sturen. Die zou ’de schijn van partijdigheid’ hebben gewekt. Dit alles vanwege de weigering van de rechters de strafdossiers van drie moorden aan de toch al immense zaak toe te voegen. Hun cliënten hebben daarom geen vertrouwen meer in de onafhankelijkheid van de rechters, beweerden de advocaten. Maar, nu komt het, de verdachten uit wier naam het wrakingverzoek werd gedaan, waren helemaal niet in de rechtszaal aanwezig! Ze hadden in hun cel kennelijk wat beters te doen. Terecht wond rechtbankvoorzitter mr. Frits Lauwaars zich nogal op over dit doorzichtig staaltje vertragingstactiek en onfatsoen. Helemaal gelijk had Lauwaars met zijn tentoongestelde afschuw over hoe het wrakingverzoek verder werd afgehandeld. Niet de advocaten die het verzoek deden, maar een kantoorgenoot van twee van hen kon voor een inderhaast opgetrommelde wrakingkamer van de rechtbank de kastanjes uit het vuur halen. De rechters hadden vervolgens weinig tijd nodig om hele verzoek in de prullenmand te laten verdwijnen. Het wachten is nu op de volgende aanval, die voor het weekeinde al werd ingezet. Twee raadslieden kondigden vast aan dat ze vandaag met een ’zeer belangrijke mededeling’ komen, die grote gevolgen gaat hebben voor het verdere verloop van de strafzaak. Het zou me niets verbazen als de heren opstappen, waardoor het proces weer maanden wordt vertraagd. En zo krijgt het Passageproces onbedoeld een steeds passender decor. Een koude oorlog die langzaam maar zeker ontaardt in een vuile oorlog. En dat allemaal binnen de muren van een asgrauwe bunker in Osdorp. |