John van den Heuvel: Telefoontjes uit de cel PDF Afdrukken E-mailadres
Misdaad - Opinie
maandag 08 februari 2010 09:03
Fred Ros geldt al jaren als dé ’high potential’ van de onderwereld. De stevig gebouwde Hilversummer is volgens justitie de spil in de reeks van onderwereldafrekeningen van de afgelopen jaren. Zo zou Ros Heineken-ontvoerder Cor van Hout hebben geliquideerd, maar ook als moordmakelaar hebben gewerkt. Opdrachtgevers en uitvoerders van afrekeningen werden door Ros bij elkaar gebracht. In de ogen van justitie regelde Fred Ros het complete moordpakket; van vuurwapens tot vluchtauto’s, van beloningen tot telefoons. Uit het dossier van de moord op Thomas van der Bijl blijkt dat de topcrimineel zelfs in de gevangenis kandidaten ronselde om liquidaties te laten uitvoeren. Fred Ros is, zo stelt justitie, een levensgevaarlijke man, die maar het beste zijn leven lang achter de tralies kan blijven. Dat schrijft John van den Heuvel in De Telegraaf vandaag.

Crimesite_Fred_resized_zonder_balkje_in_art_dd_4_oktober_08


De afgelopen acht jaar kreeg ik vaak telefoontjes uit de bajes van Fred Ros en ik bezocht hem ook een aantal keren in de gevangenis. De reële dreiging van het nooit meer in vrijheid leven had vreemd genoeg nooit invloed op zijn humeur. Fred was altijd monter en straalde de overtuiging uit dat hij de dans wel zou ontspringen. Dat gebeurde in het verleden immers ook altijd.
De laatste tijd hoorde ik weinig meer van Fred.

Afgelopen week begreep ik waarom. De topcrimineel is de laatste maanden voortdurend overgeplaatst vanwege een aantal incidenten. Uit een recent vertrouwelijk justitierapport komt naar voren dat hij de grenzen van de gevangenisregels probeert op rekken. „Op een vriendelijke manier was hij behoorlijk manipulerend bezig om onder de regels uit te komen of iets extra’s voor elkaar te krijgen”, aldus het rapport. Dat uitte zich volgens justitie in extra luchten, taart bestellen voor het personeel, bovenmatig veel telefoneren en het dusdanig onder druk zetten van een arts dat hij zonder medische noodzaak een week langer in het gevangenisziekenhuis mocht blijven. Ook wist Ros via interne contacten een geavanceerde radio/cd-speler in zijn cel te krijgen, die na een controle over een draadloze internetverbinding bleek te beschikken. Een gevangenisdirecteur die moeilijk deed, maakte kennis met de minder vriendelijke kant van Ros. „Je moet de groeten hebben van Illie!” kreeg de directeur na afloop van een beklagzitting van Ros te horen. Illie bleek een vriendinnetje van de directeur uit een ver verleden.

„Het kwam intimiderend over omdat het impliceert dat Ros op de hoogte is van het privéleven en het verleden van de directeur”, aldus het rapport. Voor justitie al met al reden genoeg om haar bijzondere delinquent voortdurend te verplaatsen en in afzondering te houden. Fred Ros ziet het heel anders, zo stelt zijn advocaat. Het openbaar ministerie probeert hem met pesterijen te breken zodat hij eindelijk gaat verklaren over de mensen van wie hij zijn opdrachten kreeg. Wie in deze strijd de langste adem heeft valt moeilijk te voorspellen. Maar op nieuwe telefoontjes van Fred Ros zal ik nog wel even moeten wachten.