John van den Heuvel: Taskforce overvallen PDF Afdrukken E-mailadres
Misdaad - Opinie
maandag 01 maart 2010 19:30
Televisieprogramma’s als Opsporing Verzocht of Ter Plaatse sla ik bijna nooit over. Het zal wel een vorm van beroepsdeformatie zijn, want erg vrolijk word je natuurlijk niet van dit soort uitzendingen. Vooral de reconstructies of camerabeelden van gewapende overvallen op winkels of woningen zijn soms schokkend. In een van de laatste uitzendingen werden beelden vertoond van de overval op een gezin in Amsterdam-Oost. Wat moeten die mensen een angst hebben gehad, toen ze in hun eigen, veilig geachte huis met zo veel geweld werden geconfronteerd. Het is onverteerbaar dat het aantal overvallen in veel steden nog steeds stijgt. Gewelddadige berovingen in woningen namen zelfs met 27 procent toe. Dat schrijft John van den Heuvel in De Telegraaf vandaag.


De dramatische cijfers dwongen de regering onlangs tot het instellen van een ’Taskforce Overvallen’. Deze naam suggereert veel slagkracht. Burgemeester Aboutaleb van Rotterdam, die de Taskforce leidt, belooft zelfs een daling van 1000 overvallen. Ik help het hem hopen. Ik vrees namelijk dat de oplossing van het probleem vooral is gezocht in het bij elkaar zetten van zo veel mogelijk kopstukken van politie, justitie en bedrijfsleven. Dat brengt een eindeloze vergadercultuur met zich mee, waardoor een snelle en doeltreffende aanpak alleen maar wordt vertraagd. Een succesvolle bestrijding van overvalcriminaliteit hoort juist aan de basis te beginnen. Agenten op straat moeten hun ogen en oren wijd open houden en na een melding razendsnel ter plaatse kunnen zijn om de pakkans te vergroten. Bovendien moet veel feller dan tot nu toe worden gejaagd op illegaal wapenbezit. De regiopolitie Flevoland boekte met die aanpak als een van de weinige korpsen wel succes. Toen ik korpschef Bert Wijbenga er vorige week mee complimenteerde, wist hij niet hoe snel hij de loftuiting moest afwimpelen.

„Het succes is namelijk zeer betrekkelijk”, legde hij uit. „Dit soort overvallen wordt gepleegd door jongeren die totaal geen besef hebben van wat ze doen. Het gaat vaak om Antilliaanse jongeren, maar vlak ook de autochtone jeugd niet uit. Dankzij telefoontaps horen we soms bizarre dingen. Jonge knapen bellen elkaar op om af te spreken uit te gaan. Als een van hen even geen geld heeft, wordt open en bloot gesproken over een overval. Alsof ze een pakje sigaretten gaan kopen.”

Het is vooral ook een sociaal probleem, wil Wijbenga er maar mee zeggen. De hoofdcommissaris vreest bovendien een neveneffect van het beter beveiligen van winkels en woningen: „Deze knapen zoeken de weg van de minste weerstand. Hun volgende stap is; volg het oude vrouwtje dat net heeft gepind.” Ik vrees dat we de komende tijd nog heel veel nare beelden zien bij Opsporing Verzocht. Laten politie en justitie in vredesnaam écht werk maken van het aanpakken van overvallers.