Hoe de AG alle 150 nova van tafel veegde

Advocaat-generaal bij de Hoge Raad Diederik Aben zag in geen enkele van de berg nieuwe feiten in de Zaak-Baybasin grond voor herziening. Aben pretendeerde in zijn conclusie een wetenschappelijke analyse te maken. Maar dat deed hij niet. Hoe deed hij het wel?

Door @Wim van de Pol

De Baybasin-kwestie is gecompliceerd. Maar de onderzoeksvragen waren niet ingewikkeld. Vertonen de opgenomen telefoongesprekken van Baybaşin ernstige tekenen van manipulatie? Werkte de Nederlandse politie heimelijk samen met de Turkse politie?

Ja, antwoordt advocaat Adèle van der Plas op beide vragen, en ze voerde een vracht aan aanwijzingen hiervoor aan (lees in het boek (On)terecht Levenslang de hele geschiedenis van de vervolging van de Koerd Baybaşin). Op welke manier verwees advocaat-generaal Aben deze letterlijk allemaal naar de prullenmand, (als niet een heroverweging door een gerechtshof waardig)?

De handleiding:

  1. Maak het ingewikkeld. Schrijf een onleesbaar stuk van 1730 pagina’s. Ook journalisten komen zelden voorbij een moeilijk te doorgronden inhoudsopgave van 27 pagina’s lang (misschien bladeren ze door de samenvatting). Laat essenties met man en muis vergaan in honderden pagina’s over irrelevante zijpaden (zoals de vroege historie van de gsm-technologie) en oeverloos voortslepende voetnoten. Probeer je taal steevast onbegrijpelijk te houden. Wat betreft de elementen die je niet wilt (laten) zien: laat weg, benoem niet, badineer, maak belachelijk, of pas onbegrijpelijke dubbele ontkenningen toe. Serveer alles met een saus – en vormgeving – van een wetenschappelijk artikel.
  2. Pretendeer opzichtig wetenschappelijke allure in uitgebreide wetenschapsfilosofische uitgangspunten. Lap vervolgens in de zee van de 1730 pagina’s basale uitgangspunten voor wetenschappelijke meningsvorming aan je laars.
  3. Het allerbelangrijkste: schuif een reeks telecom-deskundigen die tekenen van manipulatie signaleerden terzijde.
  4. Pleeg stelselmatig en minutieus, op afgemeten toon, karaktermoord op de voornaamste deskundige en boodschapper van het slechte nieuws: specialist signaal-analyse en telecom Hans van de Ven. Laat je veelkoppige onderzoeksteam gedurende vier jaar al diens voortgangsrapporten en e-mails met de stofkam doorlopen. Vergroot onjuiste (meest irrelevante) details, inconsistenties of foutjes in zijn rapportage. Doe dat in lange verhandelingen, herhaal en verwijs vaak terug. Zet Van de Ven voortdurend met venijnige tekstuele insinuaties in de hoek. Formuleer rechtstreeks twijfel over zijn beroepsmatige en persoonlijke integriteit. De man deugt niet, dat moet de boodschap zijn.
  5. Ontkracht vervolgens alle bevindingen van deze boodschapper door in één zwaai al zijn rapportages als onbetrouwbaar te stellen.
  6. Pleeg karaktermoord by proxy op de tweede boodschapper van slecht nieuws: onderzoeksbureau PwC. Verwijs een nadelig rapport over ernstige kwetsbaarheid van tapkamers naar de prullenbak. Gebruik als hoofdargument of redengeving dat het aansluit op de bevindingen van Van de Ven, die immers onbetrouwbaar is (en dat ze bij PwC slechts accountants zijn). PwC kan zich niet verdedigen want je benadert niet de betrokkenen bij dat PwC-rapport.
  7. Werk nauw samen met het team van je eigen OM-deskundige Bas van den Heuvel en het hoofd tapkamers van de politie. Schets de opinie van alleen deze deskundigen categorisch als de waarheid en als betrouwbaar. Neem hun opinie geregeld – ook zonder bewijs te vragen – over.
  8. Negeer een originele productbeschrijving van het tapsysteem die Van de Ven’s analyse bevestigt. Vervang die door een omschrijving van jouw deskundige Van den Heuvel die op essentiële punten verschilt van de productbeschrijving van de leverancier. Presenteer de opinie van je eigen deskundige als de waarheid. Vraag hierover geen commentaar aan de leverancier.
  9. Gebruik jouw eigen deskundige die voortdurend met de politie samenwerkt om alle hoorbare en onhoorbare maar in ieder geval vreemde audiofenomenen in de taps te verklaren of normaal te doen schijnen.
  10. Laat expres onjuiste details oplichten, ook al zijn ze niet gesuggereerd door je tegenstanders. Leg de advocaat of andere tegenstanders woorden, hypothesen of opinies die niet de hunne zijn in de mond. Jouw deskundige verzon de uitdrukking ‘de hack’ van de tapkamer, als zou Van de Ven dat ooit hebben gezegd of hebben gepretendeerd dat te kunnen doen (niet dus). Later kunnen deze details dan met veel aplomb met de grond gelijk worden gemaakt. Zet ook getuigen geringschattend weg met het voornaamwoord ‘ene’. Schrijf bijvoorbeeld ‘ene getuige Pietersen’.
  11. Laat onbekende ambtenaren vergeefs zoekslagen voor je maken naar een cruciaal proces-verbaal of tussenvonnis. Dring bij het Openbaar Ministerie nooit aan op overleggen van belangrijke documenten.
  12. Vermijd het horen van betrokkenen die onwelgevallig zouden kunnen getuigen. Laat over cruciale kwesties liever een gunstig proces-verbaal op ambtseed produceren. Stel vragen (de juiste!) aan een betrokken officier van justitie of agent, laat betrokkenen die uit eerste hand kunnen verklaren (toenmalige rechters of griffier) vooral links liggen.
  13. Winkel selectief in het omvangrijke dossier. Negeer eenvoudigweg getuigenverklaringen die onwelgevallig zijn. Steek op onopvallende wijze de kop in het zand. Je naam is Haas.
  14. Maak verontrustende verslagen van gesprekken met deskundige techneuten van toeleveranciers van de overheid onschadelijk. Het is simpel: leg op briefpapier van de Hoge Raad hun directie, bazen of juridische afdeling de brandende kwestie voor. Is middels hun systemen misbruik of manipulatie van getapte telefoongesprekken mogelijk? Zij zullen benadrukken van niet. Presenteer dit dan als bewijs voor de onmogelijkheid van manipulatie.
  15. Indien een zinsnede die voorkomt in het proces-verbaal van een verhoor (waar je zelf present was) je niet bevalt, maak er in je conclusie gewoon iets anders van.
  16. Er zijn in de betwiste telefoontaps onverklaarbare fenomenen zichtbaar. Sleutelkwesties die ofwel een smoking gun van manipulatie zijn, ofwel niets bijzonders. Kies voor het laatste. Verlaat je daarbij op stellingen van je eigen deskundige Van den Heuvel. Kom je er echt niet meer uit (zoals in het geval van een ratelend geluid midden in een gesprek) dan vertrouw je blind op Van den Heuvel. Neem zijn stelling over dat het ratelend geluid wordt veroorzaakt door het inpluggen van een oplader van een mobieltje in een stopcontact. Dat mogelijk niemand ooit zoiets ook werkelijk heeft waargenomen maakt niet uit. Dat er geen verwijzing naar een wetenschappelijke publicatie over bestaat is niet relevant. Presenteer het als de waarheid. Van de Ven gaf gemotiveerd aan waarom de ratel het geluid van een hefboomschakelaar in een verouderde centrale zou kunnen zijn.
  17. Draai het om. Bekritiseer Van de Ven omdat hij niet precies het juiste type van die oude hefboomschakelaar (dat bij het audiospectrogram hoort) aan kan geven. Doe alsof het juist de verdediging is die de plicht heeft om onverklaard gebleven geluiden in de telefoontaps te verklaren.
  18. In de gevallen dat alle bewijs voor je stelling ontbreekt dan resteert het autoritaire argument van de advocaat-generaal bij de Hoge Raad. Hij heeft altijd gelijk. Ook in ieder van de 150 betwiste feiten. Maar wetenschap is het niet.

Lees:
[bol_product_links block_id=”bol_54117a572146c_selected-products” products=”9200000056557949″ name=”Crimesite boeken” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”FFFFFF” width=”395″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1”]