De tranen van Holleeder

De tranen van Holleeder

Afgelopen week raasde een ware mediastorm door het land over Willem Holleeder. Achter de schermen regisseerde Peter R. de Vries het spektakel: de Telegraaf kreeg een stukje van de primeur, de NRC en RTL Late Night. Doel: de Neus opnieuw te framen als de grootste crimineel van Nederland. Maar ook met een paar onbedoelde effecten.

Door Vincent Verweij

Want sommige verklaringen die naar buiten kwamen bevatten tegenstrijdigheden en deden eerder afbreuk aan het beeld van de nietsontziende topcrimineel, dan dat ze dat versterkten. Met name over de liquidatie van Cor van Hout, liggen er nu nieuwe verklaringen die het beeld vertroebelen. Zo hoorden we Willem Holleeder tegen zijn zus ontkennen dat hij verantwoordelijk was voor de liquidatie van Cor van Hout en hij toonde zich volgens drie verschillende getuigen ook verdrietig over diens dood.

Geluidsfragment

In het geluidsfragment, heimelijk opgenomen door Sonja, ontkent Holleeder feitelijk dat hij met de dood van Cor van Hout te maken heeft: ‘De familie van Cor, iedereen is tegen me, door jou, omdat ze denken dat ik erachter zit.’

Ongerijmdheden

Maar ook in de verklaringen die deze week naar buiten kwamen, zitten ongerijmdheden. Hoe gedroeg Willem Holleeder zich nou op de dagen rond de moord op Cor? Als een kille gangster, die uit was op zijn geld? Of als een oude vriend, die rouwde om zijn dood?

Dit zei Sandra Klepper-den Hartog:

Op de avond van de moord op Cor moest ik eten brengen naar Willem. Hij was in een vrolijke bui. Ik vroeg of hij het dan niet erg vond voor de kinderen. Willem zei: ‘Weet je hoe lang ik hier over gedaan heb?’ Hij maakte een pistool-gebaar met zijn vingers: ‘Het is eindelijk gelukt’.

En dit zei Sonja Van Hout-Holleeder:

De avond dat Cor daadwerkelijk was doodgeschoten, 24 januari 2003, kwam Willem bij mij langs. Hij wilde weten waar de aandelen van de panden op de Alkmaarse Achterdam waren.

In deze twee verklaringen wordt het beeld geschetst van de kille gangster, die zijn oude makker liet liquideren om zijn bezittingen te kunnen inpikken. Maar opmerkelijk is wat Peter R. de Vries gisteren in de Volkskrant zei:

Daags na de moord op Cor van Hout ging ik naar zijn weduwe, Sonja Holleeder om haar te condoleren. Willem Holleeder was er ook. Opmerkelijk omdat hij al jaren gebrouilleerd was met Cor. Hij leek geraakt door diens dood.

Dus de volgende dag is Holleeder emotioneel bij Sonja thuis, nadat hij de avond ervoor nog koelbloedig probeerde zijn panden af te pakken? Zijn het krokodillentranen van een meesterlijke acteur, of was hij echt verdrietig? Misschien wel het laatste, want de emotionele Holleeder vinden we ook terug bij Fred Ros. In zijn kluisverklaringen zegt hij:

Wat ik van Danny Kuiters gehoord heb was dat ze in het café stonden, dat Holleeder binnen kwam en van Hout was net omgekomen en dat Dino Soerel en Danny stonden te proosten, een beetje lachend, en dat hij, nou ja, een beetje bleek, werd me zo verteld, helemaal niet echt blij was dat het alsnog gebeurd was. Hij was op dat moment eigenlijk helemaal niet zo enthousiast. Terwijl hun dat op dat moment wel waren.

willemholleederhaarlem

Daderkennis

De tegenstrijdigheden zullen koren op de molen van de verdediging zijn. Op de verklaringen valt voor Holleeder’s advocaat Stijn Franken nog heel wat af te dingen. Deed Holleeder nou werkelijk bekentenissen aan zijn zussen, of moet je dit onder de noemer grootspraak brengen? Het kunnen ook verhalen zijn die bedoeld waren om zijn zussen angst aan te jagen en te kunnen blijven manipuleren. In de informatie die het OM deze week naar buiten bracht, zegt Holleeder helemaal niets tegen zijn zussen, waaruit blijkt dat hij daderkennis heeft over liquidaties. Dat wil zeggen: hij heeft geen enkele unieke informatie gegeven, die alleen een direct betrokkene bij liquidaties kan weten.

Steunbewijs

Bedreigingen aan het adres van zijn zusters zijn waarschijnlijk wel te bewijzen, maar voor opdracht geven tot liquidaties ligt de lat juridisch veel hoger. De rechter zal overtuigend  steunbewijs willen zien. Zoals afgeluisterde telefoongesprekken, observaties of financiële transacties. En idealiter een verklaring uit eigen wetenschap van iemand die zegt: ‘Holleeder heeft me de opdracht gegegen, die heb ik uitgevoerd en ik ben ervoor door hem betaald’. In de zaak van Cor van Hout wordt Jesse Remmers ervan verdacht de organisator te zijn. Hij is ook al veroordeeld voor de moord op Cees Houtman. Jesse zal zijn levenslange gevangenisstraf in hoger beroep omlaag willen krijgen en zou kunnen overwegen een deal met justitie te sluiten. Als hij gaat verklaren, wordt het echt lastig voor Holleeder. Zo beschouwd heeft Jesse de sleutel van Holleeder’s celdeur in handen.

Levenslang

Astrid Holleeder wil haar broer levenslang geven, maar de verklaringen die deze week door het OM werden gepresenteerd, zijn daarvoor waarschijnlijk niet sterk genoeg. Het Openbaar Ministerie zal met meer moeten komen. Mogelijk heeft Astrid ook geluidsopnames gemaakt en komen die bij de inhoudelijke behandeling naar buiten. Over de juridische aspecten, hier nog een interessante analyse van oud-raadsheer Wicher Wedzinga, die ook tot de conclusie komt dat de zaak Holleeder in de rechtszaak alles behalve een gelopen race is.